Gibb River Horror

vrijdag, 02 juni 2006 12:47
0 reacties

Pfoeh, wat een verhaal... daar zijn we weer!
We zijn in Kununurra! Maar niet zonder problemen natuurlijk, want dan hadden jullie ons al eerder gehoord. De eerste 150 km van de Gibb River Road hebben we gedaan, wel vier keer (2x heen, 2x terug), waarom?

?

Op weg naar de eerste attractie (tunnel creek) kregen we plotseling een enorme harde, ritmische tik of harde klonk in de motor. HELP! Het klonk oprecht eng... echt alsof de motor uit elkaar rammelde.. (niet door de corregation, ofwel ribbels op de weg). Dit is een van de ergste dingen die je kan overkomen op zo'n plek, ver van alle hulp, motor stuk. We durfden eigenlijk geen meter meer te rijden. Heel tof dat er meteen mensen (israeliers) stopten. Die konden niet echt helpen, maar het volgende stel bood aan ons terug te slepen naar de eerstvolgende camping. Daar was een ranger (natuurpark + camping beheerder) en een telefoon. We besloten heel zachtjes te rijden om te kijken wat er zou gebeuren. De tik kwam en ging, zenuwslopend, blijft hij rijden of liggen er straks allemaal stukjes motor langs de weg? Aangekomen bij de camping hebben we de dichtstbijzijnde garage gebeld (in Derby, 150 km terug). Henk wilde de monteur het geluid over de telefoon laten horen en toen was het weg!!!!!! Alsof je naar de tandarts gaat (die gaten vallen dan best mee). Terugslepen zou meer dan 600 dollar kosten, dus (hollanders) besloten we zachtjesaan terug te rijden naar Derby. Einde Gibb River Road dus. Niet goed voor je humeur kan ik je vertellen. Het voelde aan alsof de vakantie voorbij was. En we hadden zo goed voor onze bruiser gezorgd. Zelfs de dag ervoor de v-snaren allemaal af laten stellen bij de garage.

Is de roadtrip voorbij?
Op de terugweg bleef het geluid weg en henk vatte moed om harder te gaan rijden. Uiteindelijk reden we (weer op het asfalt) zelfs weer honderd. We kwamen 's avonds aan in Derby met een kater. De volgende dag naar de garage. De monteur gaf het ene horror scenario na het andere... Het kon een barst in de cylinderkop zijn, het konden kromme kleppen zijn, gescheurde zuigers, plakkende kleppen enz... Hij zou het een paar uur later allemaal onderzoeken voor ons. We hebben rustig zitten lezen in de winkel, we kregen stoelen van ze en hij ging het onderzoeken. Af en toe kwam hij langs met nieuws, steeds goed nieuws! Het leek wel een wachtkamer in een ziekenhuis.
Eerste onderzoek: gebarsten kop: resultaat: geen enkel barstje.
Tweede onderzoek: compressietest: resultaat: dit is een nieuwe motor!
Derde onderzoek: klepspeling en veren: resultaat: de nieuwe motor zit er nog maar net in....
Ja allemaal leuk en aardig, maar die tik hebben we wel gehoord en klonk absoluut dodelijk.

En nu? gaan we nog Gibben of niet?
Goed, 140 dollar verder, maar wel de zekerheid dat we nog niet weten wat er aan de hand was en de mechanic ook niet!
In principe kunnen we de Gibb, ofwel GRR nog doen......... Daar moet ik lang en hard over nadenken. Henk neigt naar een bijna enthousiast JA, maar ik weet het niet, ik durf het eigenlijk niet te riskeren. Als je wat krijgt in de middle of nowhere kan het dagen en met pech weken duren voordat alles weer voor elkaar is en ik wil niet de laatste twee weken met mijn twee favoriete mannen missen en is henk dan wel zo zeker van zijn zaak?

SHARE

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.